توجه:
ایمیل گروه ساعت هفت تغییر کرد!
at7pm.ahvaz@gmail.com

کتابی از طرحهای پرویز تناولی برای فرش منتشر شده. این هنرمند برجسته نشان میدهد که بر زمینهی سنت فرشبافی میتوان به نوآوری دست زد و دنیایی تازه آفرید به شرط آن که هنرمند با قواعد و افزار کار خود آشنایی عمیق داشته باشد.
پرویز تناولی در آثار گوناگون خود وفاداریاش را به آنچه "هنر عامیانه"
خوانده میشود، نشان داده است. اشکال و قالبهای هنر سنتی، از مینیاتور و
خطاطی تا کندهکاری و صنایع ظریف در کارنامه هنری بلند او جایگاهی ویژه
دارند. او اکنون با نگاهی مدرن و ذوقی نوجو، به نقشهای رمزی و نشانههای
سنتی در فرش میپردازد و آنها را در ترکیبی تازه و بدیع عرضه میکند.
در کتابی که این هنرمند مکتب "سقاخانه" از طراحیهای خود برای فرش فراهم
کرده است، او نشان میدهد که با حفظ بنیادها و چارچوب فرش ایرانی، میتوان
آثاری عرضه کرد که برای ذوق و سلیقه امروزین نیز خوشآیند باشد.
او در پیشگفتاری بر کتاب خود مینویسد که همواره نه تنها به نقش و نگار
فرش علاقهمند بوده، بلکه هم به فرشبافی دست زده و هم درباره امکانات و
راههای نوآوری در این عرصه اندیشیده است. او به ویژه به تنوع رنگین
قالیچهها اشاره میکند که گاه گمان میرود خارج از سنتقالی بافی شکل
گرفته است، اما در واقع این هنر ظریف نیز به قواعد اصلی طراحی فرش وفادار
است و تنها بافندگان هنرمند با آزادی بیشتری به ابداع و خلاقیت دست
زدهاند.
تناولی توضیح میدهد که به ویژه فرش "گبه" با طرحهای ساده و هندسی زمینه
مناسبی برای نقش و نگارهای تازه است: «طرحهایی که من در گبههای خود به
کار بردم، خارج از طرحهای سنتی گبه چون راهراه، خانه در هم و یا کف ساده
نبودند. منتها من به این طرحها "پیوند" زدم و از قِبَل این پیوندها دهها
طرح دیگر بیرون کشیدم. مثلا همان طرح خانه در هم را یکجا دو بار و در
مواقعی چند بار و به اندازههای مختلف به اجرا درآوردم.»

از انبان سنت برای هنر مدرن
تناولی به نوآوری شتابزده و بیریشه معتقد نیست. او هشدار میدهد که فرش
ایرانی موازین و قواعدی دیرین دارد که نمیتوان آنها را نادیده گرفت. تنها
با شناخت درست این بنمایههاست که هنرمندان میتوانند به خلاقیت و نوآوری
دست بزنند.
تناولی در پیشگفتار کتاب "فرش" توضیح میدهد: «اصول محکم و جاافتاده فرش ایران و قدمت چند هزار ساله آن، آن را به صورت هنری ویژه و جدا از دیگر هنرها در آورده است، به همین جهت هم دخل و تصرفهای نامعقول را نمیپذیرد. البته این به این معنی نیست که فرش ایران هنری منجمد و غیر قابل انعطاف است. نگاهی سریع و گذرا به دورههای مختلف این هنر به خوبی تحولات زنده و مستدام آن را نشان میدهد، اما این تحولات همیشه همگون و هماهنگ با دنیای بهشتگونهی فرش بوده است.»
پرویز تناولی پیش از این در سال ۱۳۶۸ کتابی در زمینه قالیچههای تصویری منتشر و در آن به تنوع تصویری بیکران در قالیچه ایرانی پرداخته بود. او با ارائه نمونههای فراوان نشان داد که در قالیچه نگارگری تا حد زیادی از سنتهای آشنا جدا شده است.
پرویز تناولی در مجموعه تازه، با خلاقیتی جسورانه نقوش فرشها را با مفاهیم و نشانههای اسطورهای درآمیخته است.
تناولی پیش از این از تصویر نگارهها و پیکرههای خود کتابهای "گبه"،
"طلسم" و "قفلهای ایرانی" را منتشر کرده بود. کتاب "فرش" از طراحیهای
پرویز تناولی، توسط "نشر بنگاه" در ۱۲۰ برگ گلاسه رنگی منتشر شده است.

گرهارد ریشتر هنرمند آلمانی که امروز ۸۰ ساله شد یکی از موفقترین هنرمندان زنده جهان است. نام او در بازار هنر همچون یک مارک معروف دوستداران هنر را به خود جذب میکند.
ریشتر ۹ فوریه ۱۹۳۲ در شهر درسدن آلمان به دنیا آمد. پدرش از اعضای حزب
نازی بود. در «جمهوری دموکراتیک آلمان» یا همان «آلمان شرقی» بزرگ شد.
بعدها برای فرار از کمونیسم به آلمان غربی رفت و در شهر دوسلدورف ساکن شد.
در آکادمی هنر همین شهر تحصیل کرد و بعدها در همانجا به تدریس پرداخت.
آثار ریشتر تصویر برداشتها و تاثرات شخصی او از موضوعات کارهایش نیست.
بلکه نتیجه ۵۰ سال تکرار این پرسش است که «اکنون از هنر چه کاری بر
میآید؟». ریشتر بارها سبک و روش کار خود را تغییر داد. او معمولا همزمان
بر روی چند اثر کار میکند.

نمایی از اثر گرهارد ریشتر که برای کلیسای کلن آلمان طراحی کرده است
برای تولد ۸۰ سالگیاش ریشتر خواسته بود که هدیهای به او داده نشود. اما مدیر پروژه مرمت کلیسای شهر کلن بر خلاف این خواسته یک سنگ از ساختمان این بنا را به وی هدیه داد.
به نام خداوند مهربان
هنرمندان گم شده ، هنرمندان کم پیدا ، هنرمندانی که گهگاه در جشنواره ای می درخشند و ستاره ای در آسمان ایران می شوند اما خیلی زود به دست فراموشی سپرده می شوند.
هنرمندانی از رشته های مختلف هنری که در مقابل همه چیز یک تنه می ایستند؛ خانواده ، محیط کار ، همشهریان ... و تمام مشکلاتی که از طرف جامعه به آنها تحمیل می شود. اما بعد از آن باید مورد تایید کسانی قرار گیرند که نه تنها از مشکلات آنها بی خبرند، حتی جغرافیای زندگیشان را هم نمی شناسند و با انگیزه ها و دردها و فراز و فرود زندگیشان بیگانه اند.
تکلیف هنر شهرستانی چیست؟ تا کی باید هنرمند شهرستانی دغدغه و تمام انرژی خلق اثرش را صرف معرفی خود یا پیدا کردن جایگاه کوچکی در هنرواقع در مرکز کند؟ آیا اصلا نیازی هست کسانی بر او قضاوت کنند که از شرایط او نا آگاهند؟ آیا می شود هنر خارج از مرکز که در بسیاری شهرستانها کاملا خودجوش و بدون پشتوانه و حامی به موفقیت رسیده - و میتوان ثابت کرد از بسیاری جهات پیشرو تراست - را با دید مرکز نشینان سنجید؟
در پاسخ به پرسشهای ذکر شده در فراخوان گروه حجم سبز باید گفت که بله، هنر خارج از مرکز می تواند مسقل عمل کند و می شود به آینده آن خوشبین بود چنانکه تا کنون بدون حمایت راه خود را پیموده است.
چه بسیارند هنرمندانی که برای شناخته شدن خود را و هنر بومی خود را به فراموشی سپردند و (چه برای نمایش آثارشان و چه فروش آنها) آن چیزی شدند که طبع مرکز نشینان و جشنواره هایشان می پسندد و هویت شان را گم کرده اند!
جای شکی نیست که امکانات نقش بسیار مهمی در این زمینه دارند، اما رشد و نمو هنر در فضای جامعه تنها به وجود امکانات وابسته نیست، عوامل زیادی دست به دست هم می دهند تا یک جریان هنری خلق شود؛ در واقع با شرایط دشوار طول مسیر تغییر می کند نه مقصد آن!
با تمام اینها هنر معاصر در خوزستان همچون استانهای دیگر؛ مازندران، کردستان، کرمان و هرمزگان راه خود را می پیماید. استان خوزستان با داشتن چندین دانشکده هنر- دانشگاه های سراسری و آزاد - اساتید متعدد و دانشجویان بسیار و هنرمندان و هنرجویانی که به صورت آزاد و یا از طریق مراکز مختلف هر ساله وارد جامعه می شوند مسیر روشنی را در پیش دارد. شاهد این امر گروه های هنری هستند که بدون توجه به نگاه مرکز شکل گرفته اند.
ازجمله گروه هنری مسقل ساعت هفت واقع در اهواز - توسط گروهی از اساتید دانشگاههای اهواز- که با برنامه ای منظم و جلسات روشنگر و تئوریک، پرورش مخاطب صحیح هنرهای تجسمی را در نظر دارد و بیشترین تلاش خود را معطوف به شناسایی هنرمندان ناشناخته و بومی به کار گرفته است. یا گروه گرافیتی چیز که توسط یکی از اساتید دانشگاه اهواز و جمعی از دانشجویانش چند سالیست تاسیس شده و آثار ارزشمندی از خود به جا گذاشته اند.
چه بهتر آنکه جشنواره ها و جریانهای مهم هنری در سطح کشور پخش شود و نشریات اخبار فرهنگی و هنری استانها را پوشش دهند و رویکرد خود محور بینی از نگاه ها حذف شود. زیرا جهان امروز ما جهان چند صداییست نه تک صدایی، اما این به معنای توقف هنر معاصر در شهرستانها تا رسیدن به آن روز نیست، روزهای خوبی را در پیش داریم.
گروه هنری مستقل ساعت هفت،اهواز
at7pm.blogfa.com

اداره كل هنرهاي تجسمي معاونت امور هنري وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي با همكاري موسسه توسعه هنرهاي تجسمي معاصر و با مشاركت اداره كل فرهنگ و ارشاد اسلامي استان خراسان رضوي، هشتمين دوسالانه ملي نقاشي ايران را در دی ماه 1390 برگزار مي كنند.
موضوع فراخوان
هشتمين دوسالانه ملی نقاشي ايران قصد دارد با هدف رويكرد به ارزش هاي بنيادين مكتب هرات، منظري معاصر را تجربه كند. بديهي است اين رويكرد از جنبه حكمي و عملي قابل بررسي و تحقيق است. از تمامي هنرمندان دعوت مي شود با رجوع به اين دوره درخشان هنر ايران تجربه اي نو و امروزي را درفضاي تجسمي ارائه دهند.
رياست شوراي سياست گذاري : محمود شالويي
رياست افتخاري: محمود جوادي پور
اعضای شوراي سياست گذاري :
حسین محجوبی ، غلامعلی طاهری ، احمد خلیلی فرد ، احمد وکیلی ، پریسا شاد قزوینی ، مرتضی گودرزی دیباج ، اصغر کفشچیان مقدم ، رضوان صادق زاده ، حسن سلطانی ، داود ثمری ، عبدالرحیم سیاهکارزاده ، سید جواد جعفری
شورای دبیران :
احمد وکیلی ( دبیر دوسالانه ) ، جواد صادقی ( دبیر اجرایی ) ، آریاسب دادبه ( دبیر همایش )
هيات انتخاب:
همايون سليمي ، واحد خاكدان ، عبدالحميد پازوكي ، مصطفی گودرزي ، مهرداد خطایی
هيات داوري:
یعقوب عمامه پیچ ، علي اكبر صادقي ، شهلا حبیبی ، كاظم چليپا ، مصطفی گودرزي ، ايشتوان اروش ( از كشورمجارستان ) ، يوري دولان( از كشور اسلواكي )
مكان برگزاري دوسالانه:
تهران ، مؤسسه فرهنگي هنري صبا و استان خراسان رضوی
بخش هاي نمايشگاه:
- بخش مسابقه: موضوع ( نگاهي نو به مكتب هرات )
- آزاد ، بخش آزاد صرفاً جهت معرفی جریان هنر معاصر ایران در چند سال اخیر برگزار می گردد .
مقررات نمايشگاه:
کلیه هنرمندان برای ثبت نام در دوسالانه می بایست به سایت دوسالانه به آدرس www.2salane.ir مراجعه و تصویر اثر خود را برای مرحله انتخاب اولیه ارسال نمایند .
انتخاب آثار بصورت دو مرحله ای بوده و انتخاب در مرحله اول به منزله انتخاب اثر در دوسالانه نمی باشد.
هر هنرمند می تواند با ارسال حداقل 2 و حداكثر 5 اثر، در هر بخش با ذكر عنوان در سايت دوسالانه شرکت نماید .
ابعاد آثار: حداكثر عرض اثر 150 سانتي متر و طول اثر آزاد می باشد .
تكنيك آثار: آزاد
نتايج آثار پذيرفته شده از طريق سايت دوسالانه به اطلاع هنرمندان عزيز خواهد رسيد.
كليه آثار منتخب بايد در تاريخ اعلام شده به دبيرخانه دوسالانه تحويل داده شوند.
گاه شمار نمايشگاه:
- مهلت ثبت نام و ارسال تصاوير از 1 مهر الی 15 آبان ماه 1390
- انتخاب اولیه آثار از 16 آبان الی 25 آبان ماه 1390
- ارسال اصل آثار پذيرفته شده به دبیرخانه دوسالانه ها از 26 آبان الی 30 آبان ماه 1390
- انتخاب نهايي آثار 31 آبان الي 3 آذرماه 1390
افتتاح نمايشگاه در خراسان رضوي : 7 دی ماه 1390
افتتاح نمايشگاه در تهران : 8 دی ماه 1390
افتتاح اکسپوی آثار شرکت داده شده در دوسالانه: هفته پایانی دوسالانه
توضيح: تاریخ های فوق به هيچ عنوان قابل تمديد نخواهد بود.
بخش هاي جنبي نمايشگاه:
- برگزاري همايش با عنوان صد سال آموزش هنر در دوران جدید
- برگزاري ورك شاپ با توجه به تم اصلي دوسالانه
توضیح : علاقه مندان به شرکت در ورک شاپ می توانند در سایت دوسالانه ثبت نام نمایند تا پس از بررسی در جمع 30 نفره انتخاب گردند تا به مدت 2 روز در یکی از استان های کشور از آنها دعوت بعمل آید .
- برگزاري اكسپو براي فروش آثار ارائه شده به مدت يك هفته پس از پايان دو سالانه
توضيح: هنرمندان محترم مي توانند در صورت تمايل براي شركت در اكسپوي فروش آثار در سايت دو سالانه اعلام آمادگي نمايند.
جوايز:
- نفر اول: لوح افتخار و تنديس دوسالانه به همراه 100.000.000ريال جايزه نقدي
- نفردوم: لوح افتخار و تنديس دوسالانه به همراه 70.000.000 ريال جايزه نقدي
- نفرسوم: لوح افتخار و تنديس دوسالانه به همراه 50.000.000 ريال جايزه نقدي
- هشتمين دوسالانه ملي نقاشي ايران به يك اثر منتخب از طرف بازديدكنندگان لوح افتخار و تنديس دوسالانه به همراه 20.000.000 ريال جايزه نقدي اعطا خواهد كرد.
نشاني دبيرخانه هشتمين دوسالانه :
تهران، خيابان كارگر شمالي، روبروي پارك لاله، خيابان شهيد صدوقي، پلاك 17 تلفن 11-66946910-021
آدرس سايت : www.2salane.ir
منبع حجم سبز
فراخوان ارسال مقاله هنر خارج از مرکز
بسیاری از هنرمندان شهرستانی به این مسئله معتقد اند که بین هنر مرکز( تهران ) و هنر شهرستان تفاوتهای زیادی وجود دارد و این یک پدیده تازه و نوظهور نیست چرا که این تفاوت موجود کاملا قابل درک برای اهالی هنر بوده و می باشد .
شاید پر بیراه نباشد که ادعا کنیم در برهه کنونی فرهنگ سازی در هنر و همگانی نمودن آن از خلق آثار هنری بسیار مهم تر می باشد لذا هزینه نمودن جهت همگانی شدن هنر را باید نوعی سرمایه گذاری برای آینده هنری کشور محسوب نمود. از اینرو انتظار این است که شاهد انتقال فعالیت های هنری و ایجاد دبیرخانه های مرکزی کشوری به مرکزیت استانها باشیم.
هر چند بحث تمرکز زدایی هنر از پایتخت و انتقال آن به استان های کشور تابع ایجاد شرایط و امکانات خاص بوده اما وجود علاقمندان ( بخش خصوصی ) و گروه های هنری جوان در شهرستان ها که مبادرت به انجام کارهای بسیار بزرگ در عرصه هنر معاصر، آن هم بصورت داوطلبانه و عاشقانه و با کمترین امکانات موجود به فعالیت می پردازند، به قطع یقین بهانه ای مناسب است تا گروه هنری حجم سبز با بضاعت اندک، بخشی از این فعالیت های تاثیر گذار را اطلاع رسانی نماید و این گروه به آینده روشن و گسترش جریانات هنری خارج از مرکز بسیار خوشبین است.
آیا « هنر خارج از مرکز » می تواند مستقل عمل کند؟
آیا می توان به آینده و رشد این فضای هنری خوشبین بود؟
چه راهکارهای مناسبی می توان برای بهبود روند آن پیشنهاد کرد؟
نبود گالری های خصوصی، فرهنگسراها، موزه ها، دانشگاه ها، تجمع اساتید و هنرمندان به نام کشور ، چرخش اقتصادی هنر و ... چه شرایطی را برای هنر و هنرمند خارج از مرکز رقم زده است؟.
با توجه به عصر رسانه و تبدیل شدن جهان به یک دهکده، آیا می توان به فعالیت هنرمند خارج از فضاهای تعریف شده ذکر شده در مرکز امیدوار بود؟
شما چه سوالاتی در ذهن دارید؟
و ...
......................
به همین منظور گروه هنری حجم سبز از اساتید دانشگاه، هنرمندان، دانشجویان و علاقمندان دعوت می کند تا دغدغه ها و اندیشه های خود را نسبت به موضوع یاد شده در غالب مقاله، نقد و نظر کارشناسی برای ما ارسال نمایند.
ایمیل گروه هنری حجم سبز
info@hajmesabz.com
"فرم های زنان"
لورا بارتن. روزنامه ی گاردین.3 شهریور 1390
ترجمه از روجا رضایی
در حومه ی کراملینگتن چیزی قابل توجه در حال شکل گیری ست. یک مجسمه ی غول پیکر از یک زن که در چشم انداز حک شده است. باچهارصد متر طول و بلندتر از فرشته ی شمال،"نورتامبرلندیا" بزرگترین ماکت از بدن انسان در جهان خواهد بود. این مجسمه توسط چارلز جنکز طراحی شد و از 1.5m تن بارگران که از معدن باز شاتن در همان نزدیکی آورده میشود ساخته شده است. با اتمام آن در سال 2013، بازدیدکنندگان قادر خواهند بود تا روی بدن غول پیکر آن راه بروند، روی ساق پا و ران ها وسینه های 34 متری اش در حالیکه نمای نورتامبرلند و همچنین فرم برهنه ی زن را تحسین می کنند.
اما نورتامبر لند تنها نیست. سرزمین انگلستان با فرم های زنان زنده است. "بریتانیاس" در بلینگزگیت، "پانکرست" در ویکتوریا، "الانور" درلیورپول، با الهه هایی که با نرمی و شرم لباس پوشیده اند در خاته باغ های باشکوه، عزاداران ملایمی که در میان گلهای سرخ در گورستان های گیت به بیرون جوانه زده اند و پیکرهای تمثیلی که سرکشانه در اتاق های شهر گلاسکوو هولبورن ویاداکت ایستاده اند. فرم های آنها متفاوتند از شهوانی گرفته تا لاغر و نحیف، از متین و جدی تا بی شرم و گستاخ. در اینجا ما هشت مجسمه از پیکر زنان را معرفی می کنیم که در مناظر انگلستان مورد تحسین هستند.
1. ونوس برادگیت اثر فرناندو بوترو. میدان اکسچنج. خیابان لیورپول.لندن
بوترو، مجسمه ساز کلمبیایی، این مجسمه ی شهوانی پنج تنی را در سال 1990خلق کرد و آن را در مرکز منطقه ی مالی لندن قرار داد. او به سمت راست خودش دراز کشیده است، با پوستی شاداب که به طرز مبهمی پوشیده شده است، باچشمانی رو به آسمان و دستانی نیمه بالا برده. او را در روزهای هفته ببینید و به این ناهماهنگی خوش ایند توجه کنید. قوس ها وانحناهای ظریف بدن او در تضاد کامل با معماری زاویه دار بلوک های دفتر شهر است.
2. بانوی آب.آلاناه روبینز.جنگل گریزدیل.کومبریا
جنگل گریزدیل، خانه ی تعداری ازخیره کننده ترین مجسمه های انگلستان است.60 اثر دائمی در تعامل با مناظر در این مکان خلق شده اند که شامل اثر چارلز بری به نام "ستون نور" در سال 1994 و اثر "چند سرخس" از کری ماریسون. در میان این آثار مجسمه ی "بانوی آب" دیده میشود که یک زن لاغر اندام را نشان میدهد که بازوانش را بالا گرفته و یک قنات آب را به سمت زنی دیگر در مقابلش هدایت می کند. این یک اثر کاملا جادویی ست و در لکه های نور جنگل به نظر زنده می اید.
3. "نشستن" اثر سوفی رایدر. پارک مجسمه سازی یورک شایر.
سوفی رایدر در سال 1986 شروع به اقامت در پارک مجسمه سازی یورک شایر کرد. کار او به عنوان "اکتشاف روان و جنسیت زن" توضیح داده شده است. در مجسمه ی سال 2007 به نام" نشستن" این عنوان به شکل زنی بزرگ، خاکستری و برهنه است که سری به شکل خرگوش و آرام روی چمن ها نشسته است، پاهایش به زیر جمع شده و روی یک بازویش تکیه داده است. بخش عمده ی لذت بردن از کار رایدر بخاطر بافت کار، برنز بهم ریخته و ناهموار و رنگ مات و هوای جالب و عاشقانه ی مجسمه است.
4. "رودخانه" اثر دروا میستری. بیرمنگهام
هنگامی که در اوایل دهه ی 90 برای اولین بار مجسمه ی میستری از یک زن برهنه در یک فواره به بیرمنگهام مرکزی رسید مردم محلی نام کوچک فلوزی در جکوزی را به ان دادند. برنز وسیع ان صافتر از آنیست که لقب داده اند. با پشت به آب در حال استراحت با زانوان جمع شده و صورتش کاملا عالی ساخته شده است. دور لبه استخر نقل قولی از نورتون سوخته اثر تی اس الیوت وجود دارد:
استخر پر از آب از نور خورشید
و گلهای رز آرام، آرام
سطح آب درخشان ازقلب نور
همه ی نورها پشت سر ما بودند و در آب منعکس شده بودند
بعد یک ابر گذشت و استخر خالی بود
جالب توجه این است که "رودخانه" تنها مجسمه ی آبی از زن در بیرمنگهام نیست، در همان نزدیکی در کمپ دانشگاه بیرمنگهام، مجسمه ی مسحور کننده ی برنزی" پری دریای" اثر ویلیام بلوی وجود دارد.
5. "خانواده ی انسان" اثر باربارا هپ ورث. اسنیپ مالتینگز. سوفولک
درست نیست اگر بخواهیم درباره ی منظره و مجسمه در بریتانیا صحبت کنیم اما نامی از هپ ورث نبریم. در سال1946 او در توضیح رویکردش به مجسمه سازی چنین اشاره کرد که: "اول و آخر این پیکر انسان است که در یک محیط بیرون از شهرمیتواند بخش آزاد و متحرکی از یک کلیت بزرگتر باشد. این رابطه ی بین پیکره و منظره برایم اهمیت حیاتی دارد. من نمیتوانم چنین چیزی را درشهر احساس کنم. "به این ترتیب دیدن کار هپ ورث در محیط بیرون درست و قابل احترم است. سه تا از پیکرهای برنزی او در اطراف سالن کنسرت در اسنیپ مالتینگز، محل جشنواره ی سالانه ی آلدبرگ، در بستری از نی ها قرار دارند. "خانواده ی انسان" پروژه ای بود که در سال 1973 توسط هپ ورث آغاز شد. آن از 9 پیکر انتزاعی تشکیل شده است. اجداد،پدر ومادر،عروس و داماد و فرزندان. دو قالب از پیکرها ساخته شد و مجموعه ی کامل آن در پارک مجسمه سازی یورک شایر درمعرض دید است. مجموعه ی دوم تقسیم شد. سه تا از آنها (دختر جوان ،والدین 1 و والدین 2) در ویکفیلد زادگاه هپ ورث و سه تای دیگر (اجداد1 و اجداد2 و والدین 1) در سوفولک قرار دارند. آنها منظره ی ای باشکوه بوجود اورده اند. با ابهت،باستانی و توتمیک. شاعرسیمون آرمیتاژ شکل بلوک مانند انها را چنین توصیف کرد: "پر از احتمال های زیبا"
6. "زن خمیده: آرنج" اثر هانری موور. لییدز
مجسمه ی زنان مووردر مکانهای باز بیرون در اطراف کشور قابل تحسین اند -از هاتفیلد هوسدر هرتفوردشایر تا یک بنای مسکونی درکنینگتن جنوب لندن. این مجسمه ی دلچسب در خارج از گالری هنر در شهر لیدز قرار گرفته است با پوستی که عمیقا جلا داده شده است و سایه هایی صیقل داده شده، مشتهایش گره کرده و یک پایش رو به بالاست. موور که جوانی اش را در شهر لیدز گذرانده، خودش مجسمه را در جایش قرار داد در تابستان قبل ازاینکه مجسمه سازی جدید گالری باز شود. طبق گزارشات او از تضاد بین فرم گرد مجسمه و سنگ اهک سخت بیرونی گالری لذت می برد.
7. "آژیر" توسط اندرو والاس. نیوکاسل
در بالای سندگیت استپز در نیوکاسل مجسمه ی اندرو والاس به نام "آژیر" قرار دارد. این مجسمه از سال 1955 در این مکان بوده است ویک یار برای مجسمه ی خدای رودخانه از والاس است که در نزدیکی آن و در حال فرستادن بوسه ای به "آژیر" است. این مجسمه از برنز ساخته شده است و ما فقط نیم تنه ی برهنه ی ان را می بینیم درحالیکه دستانش را به کمرش زده است. سرش به طرز اغراق امیزی ساخته شده و پشت سرش فرم راه راه است وبه عنوان گوشواره زنگوله ای به گوشش آویزان است. چیزی از مجسمه ی ایسترآیلند در وقار او وجود دارد. سطح چانه او و نگاهش به طول رودخانه است به مرکز بالتیک در ساحل دور.
8. "پری دریایی فولک استون" اثر کورنلیا پارکر
مجسمه ی برنز خیره کننده ی پارکر که از مدل یک زن 38ساله ( جورجینا بیکر ) که مادر دو فرزند است ساخته شده است یکی از نقاط برجسته ی این سه سالانه ی فولک استون بود. یک چیکر محکم و بویژه بدون دم، کاملا به رنگ مسی در کنار ساحل. چارکر تحت تاثیر مجسمه ی پری دریایی توسط ادوارد اریکسون بوده است که در یک جایی در زمین اطراف کوپنهاگ از سال 1913 قرار دارد. خانم بیکر از میان 50 نفر از محلیان همان منطقه که برای مدل شدن درخواست داده بودند انتخاب شد. او از میان رقیبانش بخاطر فیزیک مجسمه گونه اش و بخاطر روح آزادی در او انتخاب شد. "پری دریایی فولک استون" در بندر شهر بر روی صخره ای بالای ساحل سانی سند نشسته است. با پاهایی که با جلبک دریایی دنبال شده اند و نگاهش به آب خیره است.
25آگوست 2011
منبع :گاردین
مترجم:روجا رضایی
www.otaghenarenji.blogfa.comمنبع سایت حجم سبز
سایت آرت اکسپو تهران با همكاری گالری آرت پی پل و با هدف معرفی هنرمندان ایرانی در سطح جهان مسابقات آنلاین برگزار می كند.
این جشنواره شامل رشته های؛ نقاشی ، طراحی ، عكاسی ، ویدئو آرت و تصویرگری است و با موضوع آزاد برگزار می شود.
جوایز:
1- نمایش به مدت دو هفته در گالری آرت پی پل
2- نمایش به مدت دو هفته در گالری ابرا
3-نمایش به مدت یک هفته در گالری هفت ثمر
4-نمایش به مدت هفده روز در گالری فروهر
5- دریافت جایزه ای با ارزش از آرت پی پل
6- نمایش آثار بر روی وب سایت آرت پی پل برای مدت یكسال
7- فراهم آوردن شرایط بهینه جهت فروش آثار از جمله معرفی آثار به مجموعه داران و هنردوستان در سطح جهانی
شرایط ارسال آثار:
- هر هنرمند می تواند حداكثر با 3 اثر در مسابقه شركت كند.
- تصاویرارسالی با فرمت (jpg) كه ابعاد آن كمتر از 500*500 پیكسل نباشد.
- حجم فایل ارسالی بزرگتر از 1مگابایت نباشد.
معرفی هنرمند:
- شامل نام هنرمند، نام اثر، ابعاد اثر و شرح كوتاهی در مورد آثار ارسالی به دو زبان فارسی و انگلیسی
- تصاویر با عنوان *فراخوان* به آدرس زیر ارسال شود
Email: info@artexpotehran.com
روند انتخاب:
انتخاب آثار در 2 مرحله انجام خواهد شد
1- رای گیری در صفحه فراخوان از طریق لایك گذاشتن روی آثار توسط عموم بازدیدكنندگان
2- انتخاب توسط هیات داوران
• در مرحله اول 50 نفر و در مرحله دوم 10 نفر انتخاب خواهند شد
آخرین مهلت ارسال آثار: 28 آبان 1390
اعلام اسامی برندگان مرحله اول: 20 آذر 1390
اعلام اسامی برگزیدگان نهایی: 29 آذر 1390
زمان نمایش آثار برگزیدگان مرحله اول:
گالری فروهر: 30 دی تا 16 بهمن 1390
زمان نمایش آثار برگزیدگان نهایی:
گالری ابرا: 11 اسفند تا 24 اسفند 1390
گالری آرت پی پل: 25 اسفند 1390 تا 12 فروردین 1391
گالری هفت ثمر: 1 اردیبهشت تا 6 اردیبهشت 1391
توضیحات: حق امتیاز چاپ كاتالوگ، بروشور های تبلیغاتی و انتشار در اینترنت به گالری آرت پی پل و مدیر اجرایی جشنواره اختصاص دارد.
هیات داوران انتخاب آثار: حسام ابریشمی ، گای كلمنت كوهن ، آلن مزّتی ، علی معمار ، پاسكال تی سایر
مدیر جشنواره: علی معمار
تبصره:
- مسئولیت حمل آثار به گالری آرت پی پل به عهده صاحب اثر می باشد
- قیمت گذاری آثار توافقی میباشد
منبع خبر: حجم سبز
فراخوان اولین نمایشگاه هنر مدرن
موزه هنرهای معاصراهواز با همکاری اداره کل فرهنگ
و ارشاد اسلامی استان خوزستان در نظر دارد نمایشگاهی
از آثار هنر مدرن از هنرمندان خوزستانی برگزار نماید.
لذا از کلیه هنرمندان علاقه مند دعوت می شود تا آثار خود را بر اساس فراخوان تا مهلت مقرر به دبیرخانه نمایشگاه تحویل دهند.
آثار ارسالی به نمایشگاه می تواند در هر قالب از اشکال هنرهای تجسمی زیر ارائه شود:
چیدمان،کانسپت چوال،مجسمه(حجم)،ردی مید(شی یافته)،اجراء(پرفرمنس)،ویدئو آرت،فتوآرت،مولتی مدیا،و....(که از صورتهای هنر مدرن باشد)
موضوع نمایشگاه آزاد می باشد
مهلت ارسال آثار به نمایشگاه 1 شهریور ماه 1390
گشایش نمایشگاه 15 شهریورماه
آثار ارسالی می بایست برای شرکت در نمایشگاه و پذیرش آثار در مرحله داوری به یکی از اشکال زیر توصیف و یا ارائه گردند.
-به صورت طرح سه بعدی _ماکت و یا طراحی پرسپکتیوی صحیح به همراه قید تکنیک اجرایی و متریال و شرح مکتوب اجراءاثر.
نشانی دبیرخانه: خوزستان، اهواز، بلوار شهید فهمیده،موزه هنرهای معاصر اهواز تلفن4-2233232-0611